- Wiatrak (8).jpg (84.93 KiB) Przejrzano 374 razy
Nie podaję miejscowości w której znajduje się obiekt, bo istnieje zbyt duże ryzyko że jakaś niepowołana faja dzięki moim informacjom pojedzie i narobi bałaganu. Więc jest sobie wiatrak, w okolicach Drobina. Z zewnątrz wygląda jak inne w rejonie, nieużywany, pochylony przez wichury szalejące na naszych równinach. Ma właściciela który mieszka nieopodal, pamięta jeszcze jak w latach `70 wiatr hulał i kręcił łopatami - dziś niestety już nieistniejącymi. Mąkę można było wyprodukować i sprzedać, swoją, normalną. Dziś nie można bo się to nie opłaca, skoro można zaimportować gotowy produkt mąkopodobny, lub zboże nieokreślonej produkcji i pchać to ludziom w formie dmuchanych bułeczek. Ale nie o tym.
Wiatrak jest niesamowity w środku, postarałem się obfotografować możliwie dokładnie najważniejsze elementy, zachować te cenne dzieła techniki i sztuki stolarskiej choćby na zdjęciach. Czas konstrukcji jest bowiem policzony i niebawem niechybnie to wszystko szlag trafi - no chyba że znajdzie się ktoś, chętny wyłożyć ogromny pieniądz, wzmocnić, uruchomić co się da, mleć zboże i może coś zarobić.
Zacznijmy od podstawy - podstawą konstrukcji jest drewniany okrąg, solidnie osadzony na kamiennym fundamencie. Ale zaraz.. co tam jest? Drewniane obręcze są aż trzy a w środkowej znajdują się osadzone poziomo stalowe, obrotowe walce toczące się po kutych obręczach znajdujących się na drewnianych okręgach powyżej i poniżej środkowego. To ogromne łożysko na którym obracał się swego czasu cały młyn, mam nadzieję że na poniższym zdjęciu wszystko dokładnie widać.
- Wiatrak (9).jpg (86.96 KiB) Przejrzano 374 razy
- Wiatrak (10).jpg (57.78 KiB) Przejrzano 374 razy
Belka biegnąca w średnicy kręgu jest dodatkowo podparta na słupie usytuowanym dokładnie w środku rzutu konstrukcji. Jest to oczywiście oś obrotu wiatraka. Całą skomplikowaną budowlę, wraz z osprzętem i ruchomymi łopatami można było przecież obracać, by ustawić obiekt pod wiatr. W ostatnim okresie użytkowania, zrezygnowano z tej możliwości, być może ze względu na wiek konstrukcji i naprężenia powstające przy obracaniu. Stąd dziś wiatrak jest odeskowany do samej ziemi, a do wejścia prowadzą stałe betonowe schodki. Proszę zwrócić uwagę na rozmiar belki nazwijmy ją "głównej" - jest to jednolity, niełączony drewniany kloc spinający konstrukcję u podstawy. Strach pomyśleć co to było za drzewo z którego udało się uzyskać belę o takim przekroju. Ano rosły takie 200 lat temu. Jest w wiatraku jeszcze jeden element drewniany o podobnym przekroju, to oś łopat - główny wał zdawczy turbiny, jakby to dzisiaj określić. Ale o tym później.
